Ball of Fire

Film detaylari icin tiklayin...

Film detaylari icin tiklayin...

Film detaylari icin tiklayin...

Panud gerçek bir haydut, onun için sadece suç dünyası var, daha fazlası yok. Şehirde her şeyi belli bir Ali'nin yönettiği tanınmış bir mafya çetesi var. Ve böylece Panud da Ali'nin çetesine katılır. Panud bir gün güzel bir kız olan Shruti ile tanışır. Panud, kendisinin ona bu şekilde aşık olmasını beklemiyordu. Shruti de Panud'u sever, ancak kız ancak mesleğini öğrendikten sonra Panud'dan hayatını değiştirmesini ve bir suç geçmişiyle bağlantı kurmasını ister.

Film detaylari icin tiklayin...

Film detaylari icin tiklayin...

Güzel, seksi Ji-young, öğretmen-öğrenci olarak bir erkek lisesine yerleştirilir. Ergenlikteki genç oğlanlar, onun hakkında fantazi ve seks Tanrıçası olarak düşünürler. Sonra sınıfların birinde, öğrenci dekanı, bir çift kucaklamanın bir siluetini görür, ve bir kadın inlemesi duyar. O sınıfa sadece bir çift kama keşfetmek için gider. O, Ji-young’tan şüphelenir ve onun cinsel cazibelerine karşı oğlanları korumaya karar verir.

Film detaylari icin tiklayin...

Lekeli Adam, Hitchcock'un çektiği en iç karartıcı filmlerden biri. Yanlışlıkla bir sigorta şirketini soyan kişi olarak teşhis edilen Manny kefaletle tahliye edilmesine rağmen, bu olayın yarattığı endişe ve utanç, karısı Rosa'yı etkilemeye başlar. Birlikte Manny'nin suçun işlendiği sırada başka bir yerde olduğunu kanıtlayacak insanları bulmaya çalışırlar ama başarısız olurlar. Sonunda, şans eseri, gerçek soyguncu ortaya çıkar; ama bu, kadının ruhsal durumunda pek bir değişiklik yaratmaz. Neredeyse belgesel tarzı bir gerçekçilikle siyah-beyaz çekilen Lekeli Adam gerçek bir öyküye dayanır. Yönetmen suçlama ve mahkum etme süreçlerinin masum bir insanı bile nasıl da kolaylıkla suçlu pozisyonuna düşürdüğünü mükemmel biçimde aktarır. Öznel kamera tekniğinin ustalıkla kullanıldığı bir sekansta, Manny'yi, fişlenmenin, aranmanın, parmak izinin alınmasının getirdiği aşağılanma duygusunu yaşarken görürüz; parmaklarındaki mürekkep sanki suçlu olduğunun doğrulanmasıymış gibi görünür.

İkinci Dünya savaşıyla birlikte yüzlerce ilk dönem ajan filmi olarak görülebilecek yapıtlar çıktı ki bir çoğunun şuan için hiçbir önemi yok. Ama aralarında Casablanka gibi, bu film gibi şahaserler de var. Bogart'ın alışık olduğumuz sert, cesur, zeki ve inatçı karakter tiplemesine devam ediyor. Hiçbir olaya bulaşmayı düşünmemesine rağmen Gestaponun yaptığı zulmü ve gaddarlığı gördükçe olayların içine dahada derinlemesine giriyor. Dönemin atmosferi çok başarılı yansıtılmış, oyuncu performansları dört dörtlük (özellikle Lauren Bacall bakışları insanın içine işliyor), senaryo tıkır tıkır işliyor, replikler ve yaratılan kişiler arası çatışma şahane, filmin tek eksisi tam tadına doyamadan çok çabuk bitiyor...