The Notorious Landlady

Tanrıkent filmiyle dikkatleri üzerine çeken Fernando Meirelles, John Le Carre’ın çoksatan romanından uyarladığı Arka Bahçe’yi; yine kendine has, eşsiz bir üslupla sinemaseverlerle buluşturuyor. Arka Bahçe, Kenya’da vahşice öldürülen aktrist Tessa Quayle’in ölümünün ardındaki esrar perdesini kaldırmak isteyen kocası Justin Quayle’nin bireysel çabalarıyla ortaya çıkardığı büyük bir komployu anlatıyor.

Patty ve Drake çifti, satın aldıkları evin yüksek miktarda olan kredisini ödeyebilmek için evlerinin alt katını kiraya verirler. Ancak bir süre sonra kirayı ödeyemeyen kiracıyı evden çıkarmak isterler. Fakat yalanlar söyleyerek, yasaların kendi yanında olmasını sağlayan psikopat kiracı çifte kabus dolu günler yaşatmaya başlar. Tek istediği ise evin tapusunu kendi üzerine almaktır.

Eksantrik suç dehası Profesör Marcus (Alec Guinness), Londra’nın sakin bir mahallesinde, tatlı bir yaşlı dul olan Bayan Wilberforce’un (Katie Johnson) evinde bir oda kiralar. Planı, dört suç ortağıyla (Cecil Parker, Herbert Lom, Peter Sellers ve Danny Green) birlikte mükemmel bir soygun düzenlemektir. Kendilerini bir müzik topluluğu olarak gizleyen bu çete, Bayan Wilberforce’un evini üs olarak kullanır. Ancak soygun başarıyla tamamlanmasına rağmen, Bayan Wilberforce’un masum merakı ve keskin sezgileri, planlarını altüst eder.

Küçük bir Fransız köyündeki gündelik yaşam, yeni taşınan gizemli bir genç kadın ve kızı sayesinde bir anda değişiverir. Oldukça kasvetli ve birbirinin aynı günler geçiren kasaba halkı, anne-kızın birlikte açtıkları son derece sevimli çikolata dükkanı sayesinde, farkında olmadıkları bambaşka bir hayatla tanışırlar. Zevkin, eğlencenin, neşenin ve en önemlisi çikolatanın olduğu bir hayattır bu. Fakat kasabadaki bu değişimden memnun olmayan insanlar da vardır. Bunların en başında, ahlak bekçiliği yaparak kasabada dilediği gibi bir ortam yaratan belediye başkanı gelmektedir. Ama birbirinden lezzetli çikolataların karşısında durmak, o kadar da kolay değildir.

Film detaylari icin tiklayin...

Film detaylari icin tiklayin...

Buster Keaton’ın, daha ünlü filmi The General (General, 1927) kadar iyi sayılabilecek, Güneylilerin töreleri üzerine yaptığı usta işi bir taşlama olan Our Hospitality (Konukseverliğimiz), iki aile arasında kökleri eskilere uzanan bir kan davasının saçma cinayetler tarihini anlatan nefis canlandırılmış dramatik bir giriş bölümüyle başlıyor. Bunu asıl öykü izliyor: Buster’ın canlandırdığı Willie McKay, 20’li yaşlarında, New York’ta büyümüş ve kasabasına dönen (ilkel bir trende geçen müthiş komik bir yolculukla) saf bir gençtir. Yolculuk sırasında tanışıp hoşlandığı genç kızla (kanını dökmeye hâlâ yeminli ailenin kızı çıkınca) yakınlaşması yüzünden canından olma tehlikesiyle karşılaşır ve içinden çıkılmaz bir duruma düşer; öte yandan düşmanlarının Güneyli konukseverliği, çatılarının altında olduğu sürece kendisine adabınca davranılmasını gerektirmektedir.

Film detaylari icin tiklayin...

Birlikte yemek yemek isteyen bir grup üst sınıf insanın karşısına sürekli absürd, garip ve sürreal engeller çıkar. Grup ise bu engelleri son derece doğal bir şeymiş gibi karşılar. Filmde aynı zamanda dört karakterin rüyalarına da yer verilir. Filmin rasyonel olmak gibi bir endişesi bulunmamaktadır.

Yahudi bir ailenin kızı olan Leni, nişanlısı Rafi’ yi ailesi ile tanıştırmak için onu akşam yemeğine davet eder. Araları günden güne açılan bir anne baba, dansözlük yapan çılgın bir abla, koyu bir Ortodoks olan evin oğlu, bıçağı parmaklarının arasında gezdiren kör bir büyükbaba ve bunların arasında kalmış, normal denilen vasıflara sahip Leni, Rafi’ yi evine davet ederken bu çılgınları hesaba katmış mıydı, gecenin ilerleyen saatlerinde anlaşılıyor.Ailenin gözüne girmek için, yemek hazırlıklarına yardım eden Rafi, donarak koca bir buz kalıbına dönmüş çorbayı elinden düşürür. Kayan buz kalıbı camdan fırlar ve yoldan geçen birisinin kafasına isabet eder. Paniğe kapılan Rafi’ yi, Leni sakinleştirir ve öldüğünü düşündükleri adam için bir ambulans çağırırlar. Hiç birşey olmamış gibi ambulansın siren sesleri eşliğinde yemeklerine devam ederler. Ama Rafi’nin içi hiç de rahat değildir.