Filmin Öne Çıkan Yönleri
Çağan Irmak'ın bu duygusal dramı, Türk sinemasının en çok ağlatan filmi unvanını yıllardır koruyor — ve bu tesadüf değil. 12 Eylül 1980 darbesi sonrası, gazeteci olduğu için işkence görmüş Sadık'ın hasta düşüp Ege'deki köyüne, küs olduğu babasına dönmesini anlatan film, Türkiye'nin yakın tarihiyle yüzleşmenin en samimi örneklerinden biri.
Çetin Tekindor'un baba Hüseyin Ağa rolü, oyunculuk kariyerinin doruk noktası. Fikret Kuşkan'ın Sadık'ı ise hassasiyet ile sertliği aynı anda taşıyor. Küçük Deniz rolündeki Ege Tanman, çocuk oyuncu performansları arasında özel bir yerde duruyor — özellikle yıkanma sahnesindeki o samimi gülüşü. Evanthia Reboutsika'nın film müziği bir başyapıt; "Bu Akşam Ölürüm" sahnesi ile birlikte sinema tarihimize geçti.
Kimler İzlemeli?
Türk sinemasının en iyi örneklerinden birini izlemek isteyen herkes. Aile teması, baba-oğul ilişkisi, kayıp ve uzlaşma üzerine düşünmek isteyenler. Mendil olmadan izlenmesi tavsiye edilmez. 12 Eylül dönemi hakkında merak duyan genç izleyici için iyi bir başlangıç noktası.
Benzer Filmlerden Farkı
Eşkıya (1996) ile birlikte 90'lar/2000'ler Türk sinemasının en duygusal iki örneği. Vavien (2009) Çağan Irmak'ın tonsal olarak bir devamı sayılabilir.
Editör Notu
Bu filmle ilgili herkesin bildiği bir gerçek var: ilk izlediğinizde kafa üstü ağlatıyor. Ama 30'lardan sonra bir kez daha izlerseniz, bu sefer Hüseyin Ağa'nın sessizliği, baba olmanın o sözsüz dili çok daha derin etkiliyor. Türk sineması meraklılarına: izlemediyseniz mutlaka, izlediyseniz tekrar.
