Filmin Öne Çıkan Yönleri
Todd Phillips'in bu eseri, çizgi roman uyarlamasından çok bir karakter çalışması — ve hatta ondan da çok bir sosyal hicvi. Joaquin Phoenix'in Arthur Fleck performansı, Heath Ledger'ın Joker'inin gölgesinden çıkıp tamamen farklı bir yere gidiyor: bu sefer mizah değil, içe çöküş. Phoenix'in bedenini transformasyon için 24 kg vermesi, yöntem oyunculuğunun günümüzdeki en uç örneklerinden.
Lawrence Sher'in görüntü yönetmenliği, 80'ler New York'unu (Gotham olarak) hiç olmadığı kadar kirli, hiç olmadığı kadar gerçek gösteriyor. Hildur Guðnadóttir'in çello ağırlıklı film müziği, Arthur'un yavaş yavaş Joker'e dönüşümünü tıpkı bir cenaze marşı gibi eşlik ediyor — ve müzisyene Oscar kazandırdı.
Kimler İzlemeli?
Karanlık karakter dramları sevenler, sosyal eleştiri filmlerine açık olanlar, Taxi Driver (1976) ve King of Comedy (1982) hayranları. Süper kahraman macerası beklemeyin — bu film o tür değil. Depresyon ve travma konularında hassasiyeti olan seyirciler dikkatli olmalı.
Benzer Filmlerden Farkı
Taxi Driver ve King of Comedy'nin DNA'sını bilinçli olarak taşıyan bir yapım. Falling Down (1993) ile birlikte "sistem tarafından ezilen adam" temasını paylaşıyor.
Editör Notu
Filmin "kötü adam yaratan toplum" söylemi tartışmalı bulundu — haklı bir tartışma. Ancak filmi bir manifesto olarak değil, bir psikolojik portre olarak izlerseniz çok daha verimli bir deneyim sunuyor. Phoenix'in performansı tek başına izlenmeye değer.
